TIPS over een vermissing? Bel 0800 - 6070 | Bij SPOED bel 112

Nieuws

Frontpage Visual 4

Het verhaal achter AMBER Alert – deel 4

Na het succes in eigen land, sloeg Nederlands grootste burgerbeweging ook haar vleugels uit in Europa. Met resultaat. In 2016 steunde een zeldzaam grote meerderheid van 465 Europarlementariërs ons initiatief, Stichting Amber Alert Europe. Maar liefst 25 Europese landen zien ons sindsdien als hét grote voorbeeld van burgerparticipatie waarin burgers en overheden samen een vuist maken tegen kindervermissingen. In deel 4 van Het verhaal achter Amber Alert lees je hoe wij, met steun van Kate McCann, Theresa May en Neelie Kroes, Europa veroverden.

AMBER ALERT GOES EUROPEAN

Van onze AMBER Alert verslaggever
Stormachtig en succesvol verloopt onze verovering van Europa, samen met het ministerie van Veiligheid en Justitie. Terugkijkend zegt Frank Hoen: “Een paar jaar na de oprichting van ons Amber Alert Nederland werd duidelijk dat één op de vijf vermiste jongens en meisjes in het buitenland belandt. Omdat ontvoerders niet bij de grenzen stoppen, moest Amber Alert eveneens de grens over.”

Ook de zaak van de omgebrachte jongetjes Ruben en Julian met het dwaalspoor dat hun vader naar Zuid-Limburg had uitgezet, had ons aan het denken gezet. Twee weken lang was onduidelijk waar de kinderen waren. Meer dan ooit bleek hoe de samenwerking met politiediensten aan de andere kant van de landsgrenzen niet wilde vlotten.

De zaak van de omgebrachte jongetjes Ruben en Julian was de drijfveer om de vleugels ook in Europa uit te slaan.

Frank: “Welke politieagent kon om drie uur ’s nachts in Duitsland worden gebeld bij een kinderontvoering die zich tot in dat land uitstrekt? En in Frankrijk? Engeland? We realiseerden ons dat kinderontvoerders net als andere criminelen profiteerden van die gebrekkige internationale politiesamenwerking. Daar moest hoognodig verandering in komen.”

De aantallen kindervermissingen in Europa bleken bovendien schrikbarend hoog en allerminst accuraat. Schattingen liepen uiteen van 250.000 jongens en meisjes tot zelfs een miljoen kinderen die jaarlijks in heel Europa vermist raken. Hoe konden we ervoor zorgen dat niet alleen spoorloze Nederlandse kinderen in het buitenland, maar ook verdwenen jongens en meisjes uit andere Europese landen zo snel mogelijk worden opgespoord?

Ons antwoord kwam op 21 maart 2013 met de oprichting van Stichting Amber Alert Europe. Met deze organisatie konden we Amber Alert groter laten groeien én de kloof naar andere Europese landen overbruggen.

“Het doel van Amber Alert Europe is dat ieder vermist kind in Europa een even grote kans heeft op tijd te worden gevonden”, vervolgt Frank. “Concreet houdt dat in dat we in alle andere Europese landen soortgelijke Amber Alert-systemen bouwen. Daarnaast staat de stichting voor een betere samenwerking tussen Europese politiediensten. We zetten ook in op het trainen van politieagenten en ontwikkelen van preventieve campagnes met lesmateriaal voor kinderen, ouders en scholen.”

Kate McCann (l) en Theresa May (r) lanceerden het Britse vermiste kinderen-systeem.

Ook het Euro-kritische Groot-Brittannië was overtuigd van het succes van Amber Alert. Samen met communicatiereus Group Call en NGO Missing People, bouwden we het Britse vermiste kinderen-systeem, Child Rescue Alert. Op 20 mei 2014 werd het systeem officieel gelanceerd in het Britse Hogerhuis. Toenmalig Hogerhuislid Theresa May riep iedereen om zich aan te melden. Frank werd meerdere keren publiekelijk bedankt voor de Nederlandse steun o.a ook door Kate McCann, moeder van de verdwenen Britse kleuter Maddie. McCann was in de wolken met het Engelse systeem. “Maar het is nog lang niet zo goed als het Nederlandse”, zei ze tijdens de lancering. In de Britse pers noemde McCann het Nederlandse Amber Alert zelfs ‘fenomenaal’.

Een jaar later ontvouwden we de plannen in Brussel. “Een nieuw Europees Parlement was in zitting gegaan”, kijkt Jeroen Rademakers, Director van Amber Alert Europe, terug. “Dat moment gebruikten we om steun te krijgen en de deur naar Europa op een kier te zetten.”

De grootste klapper kwam in mei 2016. De overgrote meerderheid van het Europees Parlement bleek Amber Alert Europe te steunen. Liefst 465 Europarlementariërs zetten hun handtekening onder ons initiatief. Het is nog steeds de meest succesvolle verklaring die het Europees Parlement sinds 2011 aannam.

Door die steun hebben politieke partijen, regeringen en politiediensten van alle EU-landen zich vastgelegd om de doelen van Amber Alert Europe over te nemen. Frank Hoen: “Amber Alert Europe wordt gezien als hét ultieme voorbeeld van burgerparticipatie. Heel Europa kijkt bovendien naar de successen van Amber Alert Nederland.”

De overgrote meerderheid van het Europees Parlement, maar liefst 465 Europarlementariërs, steunt Amber Alert Europe.

Op vijf belangrijke niveaus is er nu brede politieke steun in de hele EU: het creëren van Amber Alert-systemen, flexibiliteit in het verspreiden van Amber Alerts, betere informatie-uitwisseling en samenwerking tussen politie en justitie en betere bescherming van kinderen door identiteitschecks bij de grens.

Korte tijd later hield het ministerie van Justitie en Veiligheid, geïnspireerd door Amber Alert, een grote conferentie voor vermiste personen in Amsterdam. Negentig vertegenwoordigers van politie, ministeries en NGO’s uit 25 landen kwamen bijeen om de samenwerking bij vermissingszaken te bevorderen.”

Uit de conferentie vloeide een netwerk van supercops voort. Deze politie-experts op het gebied van vermissingen kunnen elkaar elk moment van de dag contacteren en informeren over actuele kinderontvoeringen waarbij daders landsgrenzen passeren. Jeroen: “Toen waren dat politie-experts uit acht landen. Inmiddels beslaat het netwerk zeventien landen.”

Ons Europese avontuur sloeg aan. Een derde powervrouw schaarde zich achter Amber Alert Europe. Toenmalig vicevoorzitter Neelie Kroes van de Europese Commissie liet weten ‘dat het Amber Alert Europe-initiatief het verschil kan maken als een kind is vermist.’ Kroes riep vervolgens alle lidstaten op om ons initiatief te steunen. In 2014 nam Slowakije als eerste een Amber Alert-systeem naar Nederlands model in gebruik. In 2015 deed Luxemburg hetzelfde. Malta volgde in 2017.

Terwijl onze Europese ambities vruchten afwerpen, groeit Amber Alert ook in ons land steeds groter. Zo stelde het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) vast dat inmiddels 95 procent van de Nederlanders, zelfs diegenen die niet aangemeld zijn, de naam Amber Alert kent en weet dat het systeem kinderlevens redt. “Zo’n percentage is enorm en heeft Coca Cola-achtige dimensies”, zegt Frank. “Het laat zien wat de kracht van crowdsourcing is.”

Inmiddels hebben bijna drie miljoen Nederlanders zich bij onze burgerbeweging aangesloten om Amber Alerts te ontvangen. Indirect krijgen twaalf miljoen Nederlanders boven de 18 jaar een Amber Alert onder ogen, blijkt uit onderzoek door Peil.nl. Bij die indirecte verspreiding worden we geholpen door onze duizenden partners. Dat zijn bedrijven en organisaties die belangeloos Amber Alerts op de meest uiteenlopende manieren verspreiden of die kosteloos hun techniek ter beschikking stellen.

“Dat ieder paar ogen telt, is duidelijk”, zegt Frank. “In Nederland werd het Amber Alert-systeem ondertussen al duizend keer ingezet. En dat was niet zonder succes. In 92 procent van de gevallen werd het kind namelijk gezond en wel teruggevonden.”

Beekse burgemeester Christine van Basten-Boddin (m) ridderde de founding fathers van AMBER Alert Carlo Schippers (l) en Frank Hoen (r).

We hadden nooit kunnen denken dat we vanuit het kleine Beek in Zuid-Limburg tot zulke proporties konden uitgroeien. Alle inspanningen leverden de founding fathers van Amber Alert – Frank Hoen en Carlo Schippers – in 2016 een koninklijke onderscheiding op. Zij mogen zich sindsdien ridder in de orde van Oranje-Nassau noemen. Moegestreden zijn de Amber Alert ridders nog lang niet. Onze plannen voor de toekomst groeien nóg groter.

Daarover lees je later, in deel 5 van Het verhaal achter Amber Alert.