TIPS over een vermissing? Bel 0800 - 6070 | Bij SPOED bel 112

Nieuws

Het Verhaal Deel 2

Het verhaal achter AMBER Alert – deel 2

Missie geslaagd: Amber Alert Nederland was vanaf 11 november 2008 operationeel. Klaar om 24/7 te worden ingezet bij een urgente kindervermissing. Zou het gaan werken? Nederlanders moesten zich uit eigen beweging bij onze burgerbeweging aanmelden om Amber Alerts te ontvangen. Ook de steun van bedrijven om Amber Alerts kosteloos te verspreiden, was hard nodig. Hoe zou Nederland reageren? Niets had ons kunnen voorbereiden op de storm die kwam aangeraasd.

EEN TSUNAMI AAN STEUN

Van onze AMBER Alert verslaggever

“Overweldigend was het. Een tsunami van 80.000 aanmeldingen spoelde binnen een paar weken tijd over ons heen”, zegt Linda van Oppen, Head of Operations bij Amber Alert.

De chaotische weken in november 2008, direct na de lancering van ons nationale alarmsysteem bij kindervermissingen, heeft zij ook nu nog scherp op het netvlies.

“Duizenden en duizenden mails kwamen binnen”, vervolgt Linda. “Het hele land omarmde het burgerinitiatief Amber Alert, het nieuws stond op zijn kop. Dat we vanuit een klein dorp in Limburg zoveel in beweging hadden gezet, was hartverwarmend en ongelooflijk tegelijk. Ik krijg weer kippenvel als ik eraan terugdenk.”

Ook Viviane Brokerhof, voormalig community manager, opende de ene na de andere mail. “Avonden lang waren we bezig met het beantwoorden van vragen uit het hele land. De reacties waren enorm positief, al hadden sommige mensen er problemen mee dat Amber Alerts via sms toen nog niet door de overheid werden vergoed. Iedereen voelde zich aangesproken bij het idee om actief iets te kunnen doen aan kinderontvoeringen. Ook de media stonden meteen achter ons. Het nieuws beheerste alle tv-journalen en kranten.”

TEKSTKAR nam als eerste organisatie AMBER Alerts belangeloos over. Velen zouden dit voorbeeld volgen.

Zelf actief en direct kunnen bijdragen aan het oplossen van een vermissing waarbij een kind gevaar loopt trok tevens de aandacht van bedrijven en organisaties. TEKSTKAR was de eerste onderneming die zich uit eigen beweging meldde om Amber Alerts belangeloos over te nemen. Voortaan waren onze berichten daardoor langs een groot aantal wegen te zien.

Dagblad De Telegraaf was het eerste grote nieuwsmedium dat Amber Alerts integraal publiceerde op de website van de krant. Een succes, omdat dit Telegraaf-podium in die tijd het grootste online podium in ons land was. Vanaf december 2008 waren Amber Alerts via Hyves, een voormalige Nederlandse sociaalnetwerksite, te ontvangen door middel van een Amber Alert-gadget die mensen op hun pagina konden zetten. “Daar werd veel om gevraagd”, vertelt Viviane.

AMBER Alert had al snel een van de grootste communities op de voormalige sociaalnetwerksite Hyves.

Als een uitdijende reus lag het Amber Alert-systeem te slapen. Linda: “Een snurkende machine die elk moment klaarwakker moest zijn. We keken gespannen uit naar het allereerste Amber Alert. Zou de techniek ons niet in de steek laten? Zou Amber Alert écht kinderlevens gaan redden, zoals in Amerika?”

De vuurdoop kwam op zaterdag 14 februari 2009. Op een drukke markt in het centrum van Rotterdam raakte plotseling de toen vierjarige Lorenzo vermist. Wanhopig werd er in de mensenmassa naar de kleuter gezocht, zonder enig resultaat. Een potentieel levensgevaarlijke situatie vanwege de jonge leeftijd van het kind.

De politie kwam onmiddellijk met een Amber Alert-verzoek bij ons op de lijn. We moesten de lucht in met een Amber Alert en rap ook. Rond vier uur die middag werd het alarmsysteem voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis ingezet.  Ruim 120.000 Nederlanders ontvingen de waarschuwing om naar Lorenzo uit te kijken via sms, email, messenger en Hyves. Ook landelijke media namen het Amber Alert voor Lorenzo over in radio- en tv-uitzendingen en op hun websites.

De spanning liep op. Zou Lorenzo door het Amber Alert gevonden worden? We hadden geen idee hoe het zou uitpakken. Viviane Brokerhof volgde de gebeurtenissen vanaf haar vakantieadres. “Ik stond net bovenaan de skipiste. Een moment dat ik niet snel vergeet.”

We hadden het niet beter kunnen bedenken. Binnen no time kwam de spoorloze kleuter door het Amber Alert in beeld. Het ventje was gelukkig niet ontvoerd. Lorenzo bleek op eigen houtje een restaurant te zijn binnengewandeld waar hij onbekommerd in een ballenbak in slaap was gevallen. Restaurantmedewerkers hadden het jongetje herkend van nieuwsberichten op hun reclameschermen, overgenomen van de Amber Alerts op de website van De Telegraaf en Spits. De kleuter was terecht.

AMBER Alert’s vuurdoop: de vermissing van een 4-jarig jongetje uit Rotterdam.

Amber Alert-directeur Frank Hoen herinnert zich de vele toestromende journalisten, later die dag. “Geweldig dat we direct konden aantonen dat het werkte en dat het kind razendsnel en heelhuids was teruggevonden dankzij het Amber Alert. De techniek achter het systeem had prima gefunctioneerd. Enkele miljoenen Nederlanders waren direct en indirect op de hoogte geraakt van Lorenzo’s verdwijning.”

In de weken en maanden die volgden, stapten steeds meer bedrijven en organisaties bij onze burgerbeweging aan boord. Zo regelde NS dat al zijn medewerkers Amber Alerts direct op hun Railpocket-zakcomputers ontvingen. De Koninklijke Marechaussee sloot als een van de eerste grote overheidsinstellingen zijn personeel aan op Amber Alert. Nog eens 6000 paar ogen erbij!

Niet eerder was een burgerinitiatief in ons land zo snel zo groot. Frank: “Voor de overheid moet het een schok zijn geweest dat burgers en bedrijven door de power van crowdsourcing zo’n omvangrijk platform konden creëren. Amber Alert veroorzaakte en veroorzaakt nog steeds een explosie van het ‘wij-gevoel’. ‘Wij, burgers, die in staat zijn om samen onze kinderen te beschermen en op te sporen bij een vermissing of ontvoering’. Als apolitieke organisatie kregen we bijval van elke politieke fractie in de Tweede Kamer, ongeacht overtuiging en ideologie.”

Ook grote organisaties als de NS en de Koninklijke Marechaussee schaarden zich in een mum van tijd achter AMBER Alert.

Maar we wilden meer. Het aantal van 120.000 deelnemers was nog altijd een schijntje op een bevolking van zeventien miljoen. Een BN’er zou ons Amber Alert-systeem echter een enorme boost geven. Hoe?

Lees het in DEEL 3: MILJOENEN OGEN OP SCHERP